Je kent het tafereel: je zit net klaar voor een gezellig diner, en daar verschijnt die natte neus op je bovenbeen. Gevolgd door een diepe zucht en twee ogen die je aankijken alsof de hond in kwestie al drie weken geen kruimel heeft gegeten. Schooien. Het is irritant, onhygiënisch en verpest de sfeer.
In dertig jaar tijd heb ik heel wat honden gehad, en geloof me: Boxers zijn de kampioenen van het ‘manipulatief kijken’. Jarenlang maakte ik de klassieke fout. Ik riep “Nee!”, duwde de kop weg, of (ik beken) gaf stiekem toch dat randje van de pizza om van het gezeur af te zijn. Het resultaat? Een hond die juist harder ging schooien. Tot ik begreep hoe een hondenhersenen werken en ik stopte met corrigeren, en begon met dirigeren.
Waarom “Nee” roepen hetzelfde is als gokken
Het probleem met schooien is dat wij mensen inconsequent zijn. De ene keer roepen we streng “Nee!”, de andere keer zijn we moe en negeren we het, en die ene keer dat oma op bezoek komt, krijgt Fikkie een stuk worst.
Voor een hond werkt dit als een gokautomaat (het ‘casino-effect’, noemen gedragsdeskundigen dat). Als hij maar lang genoeg blijft zitten, valt de jackpot vanzelf een keer. “Nee” betekent in hondenoren vaak: “Nu even niet, maar probeer het over 5 minuten nog eens.”
Bovendien is “niet schooien” een lastig concept. Je vraagt een hond om iets niet te doen. Het is veel makkelijker (en effectiever) om hem iets te geven wat hij wel moet doen.
De Oplossing: De heilige “Plaats”
De truc die bij al mijn honden – van pup tot senior – heeft gewerkt, is het introduceren van een specifieke ‘plaats’ tijdens het eten. Het idee is simpel: je hond kan niet tegelijkertijd met zijn kin op jouw knie liggen én op zijn kleedje aan de andere kant van de kamer zijn.
Dit heet onverenigbaar gedrag. In plaats van de strijd aan te gaan bij de tafel, geef je de hond een duidelijke taak: “Ga naar je plek.”
Merel’s Smart Tip: Je hebt hier geen dure mand voor nodig. Sterker nog, ik gebruik vaak zo’n simpel badmatje van de IKEA (de Toftbo, €4,-) of Action. Die leg je neer als je gaat eten en haal je daarna weer weg. Zo wordt het matje een duidelijk visueel signaal: “Matje ligt er = Baasje eet = Ik lig op het matje.”
Maar is dat niet zielig?
Veel mensen voelen zich schuldig als ze hun hond ‘wegsturen’. Maar wetenschappelijk onderzoek naar hondenpsychologie wijst uit dat honden juist rust vinden in duidelijkheid en structuur. Aan tafel zitten te stressen (“Krijg ik wel wat? Krijg ik niks?”) kost bakken met energie.
Door ze een vaste plek te geven, neem je die stress weg. Het wordt een routine. Zodra jij de borden pakt, weet de hond: “Oké, mijn dienst zit erop, ik ga chillen op mijn matje.”
Stappenplan: Van Tafel-Terrorist naar Rustige Huisgenoot
Dit leer je ze niet in één dag, maar met deze aanpak heb je binnen twee weken een andere hond aan tafel.
- Stap 1: De voorbereiding (Niet tijdens het eten!) Oefen dit eerst overdag, als er geen gebraden kip op tafel staat. Leg het matje neer, wijs ernaar en zeg “Plaats”. Zodra er vier poten op staan: belonen!
- Stap 2: De ‘Jackpot’ op de plaats Maak de plek leuker dan de tafel. Als wij gaan eten, krijgt de hond op zijn plek iets lekkers dat lang meegaat. Een gevulde Kong, een kauwbot of een likmat.
- Stap 3: Het commando tijdens het diner Gaat de hond toch van zijn plek? Zeg rustig niks, sta op, en begeleid hem vriendelijk maar beslist terug. Geen boze preken, gewoon terugbrengen.
- Stap 4: De ‘Weak Link’ aanpakken Dit is de moeilijkste stap: voed je huisgenoten op. Als papa of de kinderen stiekem toch voeren, is alle training voor niets geweest. Spreek af: voeren gebeurt alleen in de eigen voerbak, nooit vanaf tafel.
Conclusie
Het vergt even wat discipline (vooral van jezelf), maar het is de investering dubbel en dwars waard. Geen natte plekken meer op je broek, geen zielige piepjes en geen schuldgevoel. Gewoon rustig eten.
En die ene keer dat er per ongeluk een stukje kaas op de grond valt? Tja, dat is dan de ‘fooi’ voor het netjes op de plaats blijven liggen.
Probeer het vanavond eens met een simpel badmatje of handdoekje. Je zult zien dat je hond die duidelijkheid eigenlijk heel fijn vindt.