Het lijkt zo idyllisch: een lange wandeling door een wit bevroren landschap. De lucht is strakblauw, je adem vormt wolkjes en je hond rent dolgelukkig door de rijp op het gras. Maar zodra je de verharde weg of het fietspad opdraait, verandert dat plezier vaak snel in ellende. Je hond begint plotseling mank te lopen, tilt een pootje op of weigert zelfs nog maar een stap te zetten. Veel baasjes denken in eerste instantie dat hun viervoeter het gewoon koud heeft. De werkelijkheid is echter pijnlijker. In Nederland wordt er bij de minste nachtvorst massaal gestrooid, en dat agressieve strooizout (pekel) is de nummer één vijand van hondenpoten in de winter.
Dierenartsen zien in de wintermaanden een piek in het aantal patiënten met zogenaamde ‘pekel-brandwonden’ en maagklachten. Toch is dit leed met twee simpele handelingen – en een potje vet van nog geen twee euro – volledig te voorkomen.
Waarom strooizout zo gevaarlijk is
Pekel is niet zomaar keuken-zout. Het is vaak een chemisch mengsel dat bedoeld is om ijs snel te laten smelten. Voor de kussentjes onder hondenpoten is dit funest. Je kunt de voetzooltjes vergelijken met onze eigen lippen: de huid is stevig, maar gevoelig.
Het zout heeft twee vervelende effecten:
- Uitdroging: Zout onttrekt vocht. Hierdoor drogen de kussentjes extreem snel uit, wat leidt tot pijnlijke kloven en barstjes.
- Bijten: Als er al een klein wondje of kloofje zit (wat in de winter vaak het geval is door de kou), bijt het zout hierin. Vergelijk het met citroensap in een open wondje wrijven.
Daarnaast vormt zich tussen de tenen vaak een klompje van sneeuw, ijs en zout. Dit schuurt bij elke stap, wat voor de hond aanvoelt alsof hij op glas loopt.
Het onzichtbare gevaar: De maag
Het probleem stopt niet bij de voordeur. Wat is het eerste dat een hond doet als hij thuiskomt en zijn poten pijn doen of vies zijn? Hij gaat ze schoonlikken. Hier schuilt het grootste gevaar. Door het likken krijgt je hond een aanzienlijke hoeveelheid strooizout binnen. Bij kleine honden kan dit al snel leiden tot een zoutvergiftiging. De symptomen zijn braken, diarree, veel drinken en in ernstige gevallen zelfs neurologische klachten. Het is dus niet alleen een kwestie van comfort, maar van pure veiligheid om dat zout zo snel mogelijk te verwijderen.
De fout die iedereen maakt: De droge handdoek
Veel mensen wrijven bij thuiskomst even snel met een ruwe handdoek over de poten. Fout. Met een droge doek wrijf je de zoutkristallen en het vuil juist dieper in de kloofjes en tussen de haren. Je scrubt de reeds gevoelige huid eigenlijk kapot.
De enige juiste methode is spoelen. Zet in de wintermaanden (zeker als de strooiwagens hebben gereden) standaard een teiltje met lauw water bij de deur, of til je hond direct na binnenkomst even in de douchebak of gootsteen. Spoel de poten af met water. Gebruik geen zeep, dat droogt alleen maar meer uit. Dep ze daarna voorzichtig droog (niet wrijven!).
De Budget-Hack: Vaseline (Het wonder van 2 euro)
In de dierenwinkel kun je prachtige potjes ‘Paw Wax’ of ‘Potenbeschermer’ kopen. Die kosten al snel 15 tot 20 euro. Ze werken prima, maar het kan veel goedkoper. De gouden tip van ervaren wandelaars en sledehonden-eigenaren is simpel: Zuurvrije Vaseline.
Bij de Action, Kruidvat of Etos koop je voor nog geen 2 euro een grote pot pure vaseline. Smeer vóór elke wandeling een dun laagje vaseline op de kussentjes en (heel belangrijk) ook een beetje tussen de tenen.
Wat doet de vaseline?
- Barrière: Het vet zorgt ervoor dat het zout niet direct in contact komt met de huid. Het vormt een beschermlaagje.
- Anti-klonter: Sneeuw en ijs hechten niet aan vet. Hierdoor ontstaan er geen pijnlijke ijsballen tussen de tenen.
- Verzorging: Het houdt de kussentjes soepel en voorkomt kloven.
Let op: Smeer niet te dik! Anders heb je bij thuiskomst vette stempels op je laminaat. Een dun, glanzend laagje is genoeg. Heb je een hond met veel haar tussen de tenen? Knip dit in de winter dan kort. Aan die haren blijven namelijk de grootste klompen ijs en zout hangen.
Conclusie: Voorkomen is beter dan genezen
De winter is prachtig en je hond heeft zijn beweging nodig, ook als het vriest. Laat je dus niet tegenhouden door de pekelwagen, maar wees voorbereid. Dat goedkope potje vaseline in je jaszak en dat teiltje water bij de deur maken het verschil tussen een pijnlijke strompelpartij en een heerlijke winterwandeling. Je hond zal je dankbaar zijn (en je portemonnee ook).
