Je kent het ritueel vast wel: je trekt een zak ‘speciale’ gebitsverzorgende sticks open, geeft er eentje aan je hond, en hap-slik-weg. Binnen tien seconden is dat ding verdwenen. Je voelt je een verantwoordelijk baasje, maar als je een maand later in die hondenbek kijkt, slaat de walm je alsnog tegemoet en zie je die bruine aanslag op de kiezen.
In mijn dertig jaar met honden heb ik heel wat fortuinen uitgegeven aan tandheelkundige snacks. Van die groene krokodillen tot dure merken die door dierenartsen worden aanbevolen. Maar toen ik eens goed op de verpakking ging kijken naar de ingrediëntenlijst, schrok ik me een hoedje. Granen, bindmiddelen en… suikers?
Het klinkt bizar: we proberen het gebit van onze hond te reinigen met iets dat qua ingrediënten verdacht veel lijkt op een koekje. Dat kan en moet anders. En de oplossing ligt gewoon bij de Lidl in het groenteschap.
Tandenpoetsen met een koekje?
Laten we eerlijk zijn over die dental sticks. De marketing is geweldig, maar de werking valt vaak tegen. Het idee is dat de hond langdurig moet kauwen, waardoor er wrijving ontstaat die tandplak verwijdert.
De realiteit bij mijn honden? Die sticks zijn zo zacht en smakelijk dat ze ze amper kauwen. Ze inhaleren ze. Bovendien zitten veel van deze sticks vol met zetmeel (wat in de bek wordt omgezet in suikers).
Dierenartsen en voedingsdeskundigen waarschuwen er vaker voor: tandplak wordt veroorzaakt door bacteriën die zich voeden met suikers en zetmeel. Ironisch genoeg voeden we met sommige ‘dental sticks’ dus precies de bacteriën die we proberen te bestrijden.
De oranje tandenborstel
Mijn alternatief? Een simpele, rauwe winterpeen.
Voor nog geen euro koop je een zak van een kilo. Een rauwe wortel is hard, vezelig en breekt niet zomaar af. Als ik mijn honden een hele wortel geef, moeten ze écht aan het werk. Ze moeten knagen, schrapen en hun kiezen gebruiken om stukken eraf te krijgen.
Merel’s Weetje: Dat schrapende geluid dat je hoort als ze op een wortel kauwen? Dat is muziek in mijn oren. Dat is het geluid van mechanische reiniging. De vezels van de wortel fungeren als een soort natuurlijke flosdraad langs het tandvlees.
Geen wondermiddel, wel slim onderhoud
Ik ga niet beweren dat een wortel een professionele gebitsreiniging bij de dierenarts vervangt. Als je hond al een bek vol bruin tandsteen en ontstoken tandvlees heeft, moet je naar de arts. Punt.
Maar als preventief onderhoud? Ideaal. Onderzoek toont aan dat mechanische abrasie (wrijving) de meest effectieve manier is om tandplak (het zachte laagje) te verwijderen vóórdat het verandert in tandsteen (het harde spul). Een wortel doet precies dat, zonder de onnodige calorieën en toevoegingen.
Daarnaast is wortel caloriearm en zit het vol bètacaroteen. Mijn honden die aanleg hebben om dik te worden, kunnen dit prima hebben als snack, in tegenstelling tot die calorierijke sticks.
Zo voer je veilig wortel (De Merel-Methode)
Wil je overstappen op deze budget-hack? Hier zijn mijn tips om het veilig en leuk te houden:
- Geef ze heel: Snijd de wortel niet in kleine stukjes (schrokgevaar!), maar geef een grote, dikke winterpeen in zijn geheel. Zo worden ze gedwongen om stukjes eraf te knagen.
- De Vriezer-Truc: Voor pups die wisselen of voor extra lang kauwplezier: leg de wortels eerst in de vriezer. De kou verdooft pijnlijk tandvlees en maakt de wortel nog harder.
- Schrik niet van de ontlasting: De volgende dag zul je waarschijnlijk oranje stukjes in de poep zien. Geen paniek, honden verteren rauwe groente niet volledig. Dat is normaal en kan geen kwaad.
- Bouw het op: Heeft je hond gevoelige darmen? Begin met een halve wortel om te kijken hoe hij reageert.
- Alternatief: Lust je hond echt geen wortel? Een stronk van een broccoli (het harde deel dat wij vaak weggooien!) werkt ook fantastisch.
Conclusie
Je hoeft je niet schuldig te voelen als je die dure zakken in de dierenwinkel laat staan. Soms is de natuurlijke, goedkope oplossing gewoon beter. Met een zak wortels van de supermarkt bespaar je tientallen euro’s per jaar en geef je je hond een gezonde, suikervrije snack waar hij écht even zoet mee is.